Kitap özeti
Swiss theologian Karl Barth (1886-1968) was one of the most important religious thinkers of the twentieth century. His landmark works include The Epistle to the Romans and his unfinished four-volume Church Dogmatics. He’s also known for coauthoring “The Barmen Declaration” as part of the German Confessing Church – the Protestant group that opposed the Third Reich. Barth’s writings have been translated into multiple languages, and he was featured on the cover of Time magazine in 1962.
Barth’ın düşünceleri, onun dini ve felsefi bir ortamda yetiştiği İsviçre’deki köklerinden ve özellikle Kant’ın fikirlerinden etkilenmiştir. Kant, gerçekliğin duyular ve akıl yoluyla algılanabileceğini, ancak Tanrı gibi metafizik varlıkların bu sınırların ötesinde olduğunu savunmuş, buna rağmen ahlak ve merhamet temelli bir Tanrı inancını akılcı bulmuştur. Barth ise, Hristiyanlığın evrensel hakikatlerinin tarihsel bağlamından koparılamayacağını ve bu hakikatlerin İsa Mesih’te somutlaştığını vurgular. Ona göre, vahiy Tanrı’nın kendini açığa vurduğu bir mucizedir ve insanın sınırlı anlayışıyla zorlanamaz. Schleiermacher’in insan deneyimine dayalı Tanrı-bilinci fikrini reddeden Barth, Tanrı’nın yalnızca vahiy yoluyla anlaşılabileceğini savunur. Barth’ın teolojisi, Tanrı’nın insanlıkla iletişim kurma biçimini ve inancın, insan çabasından değil, Tanrı’nın iradesinden kaynaklandığını merkezine alır.
Devamını okumak için uygulamamızı indirebilirsiniz: